op deze pagina komt telkens het eerstvolgende gedicht. Te kopiëren naar pagina '12 gedichten'. Het jongste gedicht komt daar telkens boven het vorige. De links op pagina 'de seizoenen': elke maand eentje méér activeren

cf telkens bij www.vonckenzonen.be

de seizoenen / meer over dit project / ontdek de gedichten

gedicht van juli  ............

Juli

Bretagne. Rondslingerende stokrozen
en korstmos van een slordige drieduizend jaar.
Nooit eerder gezien: bloemen die de boog

van de zon volgen, de zee een reeks
inhammen van telkens een ander,
nieuwer blauw. De toekomst? Optelsom

van varianten onder een hemelhoog
boordevol leven van lichterblauw
(u leest woorden die ik heb gedroomd).

Ik snij hortensia’s af om mee naar huis te nemen.
Gedroogde herinneringen van donkerblauw,
paars en rood. Niet gestolen, meegenomen.

MAX TEMMERMAN

Genoeg

Het licht komt vroeg. Trekt aan onze lakens waarna we
naakt de trap afdalen, onze benen en armen weer
betrekken, een blaas blijken hebben, een maag.

We eten traag. De zon smeert zich uit over de velden,
snijdt door water, kleeft de aarde aan. Valt de avond
dan schommelt ze na in onze glazen.

We proosten nog eens op de oogst, zeggen elkaar na:
nu zijn we bestand tegen donkerslag en schaarste,
nu hebben we genoeg. Er is geen nood,
we hoeven niet te tellen.

Toch. Overdaad is onbetrouwbaar. Een voorraadkast
met kantelende planken, wankelende potten,
ingegraven rot. De botten blijven bang.

We gaan de schuur in om te kijken; hoog opgetast
graan drukt zichzelf haast tot stof. Kijk dan,
zoveel. Maar hoe lang nog. Hoe lang.