cf telkens bij www.vonckenzonen.be

Op die meestbelovende dag - de zomerkloof lonkt,
de bomen staan gewelddadig groen -
moet in het zesde leerjaar eerst nog elk bureau
met spons en zeem geschrobd.

Er blijft een laagje water staan in de met passerpunt
gekraste namen, in de hartjes, in de love, de I.

Voor het eerst in het Engels van iemand houden.
Ik weet nog hoe dat voelt: die liefde is meteen bestand
tegen de hele reis naar Engeland. Je hart rijdt stiekem paard.

In onze klas zat een jongen met een naam,
die als de mijne, niet werd ingekrast. Tijdens de les liet hij
een klodder speeksel op zijn meetlat glijden, heen en weer
heen en weer. Het viel er niet vanaf.