goed nabuurschap

          Donald J. Trump, 47e president van de VS van Amerika, is zonet in het echtelijke bed in het resort Mar-a-Lago, zijn persoonlijk White House in Palm Beach, uit een beklemmende nachtmerrie wakker geschrokken, badend in het zweet.  Aanleiding was een speech geweest tijdens zijn rally voor het 47e presidentschap: omdat zijn autoqueue het plots had laten afweten was hij dan maar wat beginnen lullen. Ach, zo voel ik mij op mijn best, had hij nog naar zijn publiek gemeesmuild... tot hij in opperste verwarring moest vaststellen dat hij zich van locatie én publiek had vergist. Hij bevond zich, zo fluisterde een official hem in het oor, op een bijeenkomst van de jong-Democraten in de staat Rhode Island. Tot overmaat van ramp was hij daar net van wal gestoken over MAGA, zijn geesteskind, waar hij bedreven placht over te spreken, maar op deze plek bleek het thema algauw olie op het vuur te zijn voor die woke bende snotneuzen, die zich al heel de tijd opvallend ongeïnteresseerd om niet te zeggen hostiel had gedragen  ... En toen waren ze vanop de eerste rij met rotte eieren beginnen gooien in de richting van het spreekgestoelte...

Langzaam krijgt Donald Trump voeling met de realiteit: het is zondagmorgen, 4 januari... Ik bevind mij in mijn winterverblijf, in het echtelijk bed... Het is 05.15 a.m. en nog pikdonker buiten... Nee, er is niets aan de hand, alhoewel... Waar kwamen die snotneuzen zo ineens vandaan en dan nog uitgerekend op een meeting in het godvergeten Rhode Island, een sedert mensenheugenis Democratisch nest waar voor mijn partij niets te rapen valt en al zeker niet met mijn discours over MAGA?  Het zal toch geen voorteken zijn zeker? Moet ik mij zorgen maken? Over de Midterms misschien? (nvdr: de datum van de Midterms valt op de dinsdag na de eerste maandag van november. Het moge duidelijk zijn dat het prikken van die dinsdag voor de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen is afgekeken van Waregem Koerse, alwaar telkenjare op de dinsdag na het laatste weekend van augustus de fameuze paardenkoersen worden verreden. Zie 'hippodroom te koop') Heeft mijn stafchef er trouwens niet al op gewezen dat vooral de Primary (nvdr: dit is die competitie waarbij meerdere would-be presidentskandidaten het tegen elkaar opnemen) gevaarlijk dichtbij komt (nvdr: 19 mei '26) en dat, gezien het aanzwellend gemor van mijn kiespubliek, ik nog een flinke tand zullen moeten bijsteken?

          'Kijk, duifje, in heb een brief ontvangen van Olena.'
'Van wie?'
'Van Olena... Olena Zelenska. Ze wenst mij, en jou in het bijzonder, een vredevol 2026.' Met een bezorgde blik taxeert Melania haar echtgenoot, die opvallend stil is tijdens het late ontbijt. Zou hij een kater hebben overgehouden aan het bezoek van Bibi vorige week? Want die vent kan nogal een zaag spannen over Gaza en zijn Westelijke Jordaanoever. Donald leek nochtans erg opgetogen toen hij onlangs die prijs uit de handen van zijn Israëlische ambtsgenoot mocht ontvangen. Toegegeven, zo'n onderscheiding is nauwelijks méér dan een troostprijs, vergeleken met de toekenning van de Nobelprijs voor de vrede, waar haar echtgenoot zo reikhalzend had naar uitgekeken. Zelfverzekerd als hij van nature is, had haar Donald zonder verpinken overal laten optekenen dat hij in diverse continenten minstens 7 oorlogen had bezworen. Ze had hem nochtans gewaarschuwd: 'Duifje, je mag jezelf niet zo bewieroken. Mijn moeder zei altijd: eigen lof stinkt'.
Alhoewel uitgerekend diezelfde Bibi zijn Amerikaanse ambtsgenoot bovendien nog eens had genomineerd voor de vredeprijs, was het uitgerekend die Venezolaanse madam die de onderscheiding in de wacht had gesleept Op dat eigenste ogenblik besefte Melania dat de wraak van haar echtgenoot zoet zou zijn. 
En zo zou geschieden...

          Om een en ander in zijn juiste context te plaatsen moeten we ons even verplaatsen naar vrijdag 10 oktober 2025, om 08.20 a.m. om precies te zijn...

'Kijk eens wat er nu in de gazet staat', schreeuwde Donald van aan de voordeur van het Witte Huis, hierbij driftig met een vinger tikkend op het hoofdartikel op de frontpagina van de Washington Post: 'María Corina Machado krijgt de Nobelprijs voor haar onvermoeibare werk om de democratische rechten van het volk van Venezuela te promoten en voor haar strijd om een rechtvaardige en vreedzame transitie van een dictatuur naar een democratie te bereiken.' Hier moest Donald even op adem komen... 'Het Noorse Nobelprijscomité noemt haar een moedige en toegewijde kampioen van de vrede. Een vrouw ook die de vlam van de democratie brandende houdt in een groeiende duisternis'.
(nvdr: Machado was vorig jaar de kandidaat van de oppositie die het zou opnemen tegen president Nicolás Maduro, maar het regime sloot haar uit van deelname aan de presidentsverkiezingen).
En op dat eigenste ogenklik sprak Donald John Trump, 47e president van de Verenigde Staten van Amerika, volgende historische woorden uit:' Dat mens heeft mijn prijs afgepakt... Die zal daar nog spijt van krijgen...'

En zo geschiedde, want op zaterdag 03 januari om 02.00 a.m. plaatselijke tijd zou de Amerikaanse prsident, geflankeerd door enkele genraals, in de mancave van Mar-a-Lago in real time op een TV-scherm zitten toekijken hoe zijn Elitetroepen de Venezolaanse president Nicolas Maduro uit zijn bed lichtten.

We keren terug naar de ontbijttafel...
'Bewieroken? Bewieroken? Weet jij wel wat er deze nacht is gebeurd?'
Melania, die zichzelf beloofde tijdens het kerstverlof onder geen beding de sociale media te volgen, ook niet de Truth Social van haar echtgenoot, valt uit de lucht: 'Ik zou het niet weten. Vertel.'
'Wel, het was complex, heel complex, het hele manoeuvre.' Donalds stem klinkt onheilspellend.
'Welk manoeuvre? Je hebt anders wel erg liggen woelen in bed.'
'Nee, zoetje, ik heb het over die operatie van vannacht, heel speciaal. Er waren enorm veel helikopters mee gemoeid.'
'Helikopters? Waar heb je het in Gods naam over?'
'Awel, mijn elitetroepen hebben hem meegenomen uit zijn met stalen deuren, ik kan het jou verzekeren, met stalen deuren versterkte schuilplaats... Caracas... Venezuela... Maduro!... De schurk zal in de kortste keren berecht worden, let op mijn woorden.'
Er daagt iets in het hoofd van Melania: 'Venezuela, zeg je? Is dat nu jouw wraak voor het mislopen van die nobelprijs? Hebben jouw elitetroepen dan wel de juiste persoon gevat? Het ging toch over die madam, hoe heet die ook weer?'
'Machado, Maria Corina Machado..., die natuurlijk denkt dat ze nu de weg schoon heeft om de lakens daar uit te delen. Maar dat zal niet pakken. Ik installeer daar eigenhandig, liefst vandaag nog, een stroman, een marionet...' Donald loopt rood aan.

De tirade van de president wordt onderbroken wanneer de telefoon overgaat. Het is een journaliste van CNN die een exclusief interview wil regelen met de president. Of hij nu al even zou willen toelichten waarom hij uitgerekend twee dagen voor het feest van Driekoningen het bevel heeft gegeven om Maduro te ontvoeren en wat er nu verder zal volgen.
'Drie koningen? Welke koningen? Je stelt trouwens een domme vraag, meisje, en ik beantwoord geen domme vragen, al zeker niet met een dom antwoord. Nog iets?' De president houdt het hoofd schuin. Hij geniet nu al van de camera's wanneer hij morgen nog even in het deurgat van the Air Force One de verzamelde pers zal te woord staan: NBC, ABC, CBS, FOX, CNN...
'Welk volgende land heeft u in het vizier, meneer de president?'
'Columbia? Dat is toch wat ik hier en daar hoor. Dat land wordt in elk geval geregeerd door een zieke man die graag cocaïne maakt. Ik zeg jou, als het van mij afhangt, die vent gaat het niet lang meer volhouden.'
'Nog een ander land misschien?'
'Mexico moet ook dringend orde op zaken stellen. Meer zeg ik niet'
'En Cuba?'
'Nee, daar zal ik voorlopig geen actie ondernemen, want het land staat sowieso op het punt om omver te vallen. En als je nu ook nog zou polsen naar mijn plannen met Groenland, wel, dat zijn we nog aan het bekijken. Wat ik nu al kwijt kan, beschouw het maar als een primeur, zelfs mijn staf weet het nog niet. 't Is maar dat mijn plannen met die landen die je daar hebt opgesomd perfect passen in mijn intentie om hier in de regio een goed nabuurschap te vestigen. Weet je wat dat is, goed nabuurschap, althans volgens de officiële definitie? Schrijf het maar op: dat is respect opbrengen voor elkaars soevereiniteit, zorgen voor stabiliteit, zoveel mogelijk conflicten proberen te vermijden en dies meer. Dat is mijn persoonlijk voornemen voor het nieuwe jaar, voilà.' De president haakt de huistelefoon in en stapt geamuseerd terug naar de ontbijttafel, een brede grijns op het gezicht.

          'Is er nog koffie, zoetje?'
Terwijl Melania haar echtgenoot nog een kop inschenkt, polst ze fijntjes naar de vorderingen van de bouwwerken aan de Eastwing van het Witte Huis: 'Zeg, duifje, 't is niet voor 't een af 't ander, maar schiet het ginder een beetje op? Hebben de mannen niet teveel last van het vriesweer?'
'Bwa, ik weet het niet zo goed', reageert de echtgenoot afwezig, 'ik zal een dezer dagen de werfleider contacteren. Een geweldige kerel, by the way.'
'Wanneer kan ik eens met hem ter plaatse afspreken? Het is maar dat ik met mijn eigen ogen wil zien waar ik mijn statieportret zou kunnen ophangen'.
Naar verluidt zou Melania bijzonder trots zijn op haar jongste portret van de hand van de vermaarde Belgische fotografe Régine Mahaux. Als locatie werd the Yellow Oval Room gekozen. Het betreft hier dus voor alle duidelijkheid niet de presidentiële Oval Room. Strak in het zwarte pak, een deux pieces met getailleerde vest en broek, en met een flou in beeld gebracht Washington Monument op de achtergrond straalt de First Lady een en al power uit. Volgens kenners is het een hard portret, genomen vanuit een narcistisch perspectief: Melania oogt zowaar bovennatuurlijk, verheven boven de rest. Enfin, precies zoals de Trumps zich graag laten in beeld brengen.
Haar gedachten snellen haar vooruit naar de nieuwe balzaal met de met bladgoud versierde klassieke zuilen en ornamenten en wanneer ze dan de ten aanschouwe van enkele honderden gasten door haar echtgenoot ten dans zal geleid worden zal uit evenveel kroonluchters gouden licht schijnen op het verliefde koppel. Als het maar geen wals is, beseft ze plots, want Donald durft daarbij al eens op haar tere tenen staan. En ze zou hem best vooraf sommeren mooi rechtop te lopen, want de pers heeft al laten opmerken dat het is alsof ze hem tijdens het dansen op zijn inauguratie heel de tijd moest ondersteunen.

          Donald trekt een blikje Cola Zero open en gaat in de galerij van zijn smartphone op zoek naar de portretten van the Presidential Wall of Fame. Hij had er persoonlijk voor gezorgd dat alle presidenten van de VS, inclusief hijzelf, een zwart-witportret in gouden kader zouden krijgen, behalve Joe Biden , door Trump bedacht met de koosnaam Sleepy Joe. Om zijn ex-ambtsgenoot te jennen was er in de plaats van een portret een kader opgehangen met de afbeelding van een autopen* die een document ondertekent met Joseph R. Biden Jr.

Ben ik goed, of ben ik goed, meesmuilt de 47e president van de VS van Amerika. Die grijns weer. Hij schrikt op wanneer er een bericht binnenkomt op Whatsapp. De bende van het kabinet van Oorlog... Zeg dat het niet waar is! Het is Hegseth, de hansworst, die de leden van zijn  exclusieve Whatsapp-groep uitnodigt om morgen een frisse duik te nemen in de Potomac. God in den hemel, dat is dan hoofd van het Ministerie van Oorlog en dat vindt het nodig om uitgerekend nu, in plaats van zich met Venezuela en onze achtertuin bezig te houden, nota bene een banale zwempartij te organiseren. Hoe kon ik zo dwaas zijn om die vent op die post te zetten? En nu zit ik tegen mijn goesting in die dwaze groep. Maar ja, ik ben het voor de veiligheid van mijn land verplicht om die vent dag en nacht te controleren**. 
(Jemen + de te vette generaals)

          'Je kijkt plots zo bezorgd, duifje? Wat scheelt er?'
'Och, het is Hegseth weer, hij acht het ineens nodig om morgen een Nieuwjaarsduik te organiseren. Wat denkt die vent wel? Dat hij in Oostende woont? Dat hij niets beters te doen heeft'
Waarop Melania haar geëpileerde wenkbrauwen fronst: 'Oostende? Waar ligt dat?'
'Och, laat maar. Maar die vent is de nagel van mijn doodskist. Eerst laat hij de halve wereld meelezen met onze militaire plannen met Jemen, herinner jou...'
'Nee, duifje, ik moei mij daar niet mee, dat weet je, maar dat van die te vette generaals, dat herinner ik mij nog als was het gisteren.' Ze kan een glimlach moeilijk onderdrukken. 'Maar dit doet mij aan iets anders denken: wanneer je straks inpakt, vergeet dan die crême niet voor jouw handen. Zou je niet beter wat minder aspirine nemen? Je moet niet altijd de stoere willen uithangen.'
'Ja ja, het is al goed'. De 47e president van de VS van Amerika zit alweer nieuwe plannen te smeden, of liever, hij wil zijn lumineus idee over de Riviera*** nieuw leven inblazen want toen hij onlangs dat filmpje herbekeek was hijer stellig van overtuigd dat de goegemeente de vorige keer nog niet helemaal mee was. Hij zal Bibi er nog eens over aanspreken, morgen, op de vlieger naar Washington...

• Joe Biden autowriter ipv portret <-> Trump: portret + lange tekst (hall of fame)
• minister van oorlog en zijn vette generaals: ik moet die man in toom houden
• allebei dus in gedachten tot Melania 'wakker' wordt: ik moet beginnen inpakken (ja, ik ga mee naar Washington) en vergeet die crême niet voor die blauwe plekken. Misschien toch war minderen met die asperine... Trump al nieuwe planen te smeden over la Riviera (heeft zijn filmpje nog eens bekeken en tja, daar zit toch wel muziek in. Nog eens met bibi afspreken.
  
  Trump: breedsmoelkikker

't Is dagge' t nie weet...'

hier andere foto's  (chipocalypse. (op Chcago).. ... ...)

video over 'La Riviera'